สวัสดีครับ ท่านผู้อ่าน

มาอัพเดทข้อมูลหลังจากห่างหายไปหายวัน เมื่อวานซืน (4 พฤศจิกายน พ.ศ.2548) ได้ไปเป็นกรรมการการแข่งขันโรบอท (World Robot Oympiad) ซึ่งก็น่าจะเป็นการแข่งระดับโลกที่แปลกมาก ส่วนใหญ่จะอยู่ในโซนเอเซีย - -" ผลการแข่งขันไม่ขอกล่าวในที่นี้ เพราะไม่เป็นประโยชน์ใดๆเลย (ผ่านไปแล้วช่างมัน)

    สิ่งที่สังเกตได้จากงานนี้ก็คือ

1. ภาษาอังกฤษของตัวเอง ได้สลายไปกับกาลเวลาซะแล้ว ฝืดโค-ต-ร ฟังออก แต่ grammar กระจัดกระจาย พูดไม่รู้เรื่อง(ปกติก็ไม่ค่อยจะมีใครฟังออกเท่าไหร่ = พูดไม่รู้เรื่องนั่นแหละ) ปวารณา(พิจารณาและวิจารณ์)ตัวเองแล้ว ก็คิดว่ายังต้องฝึกอีกมาก

2. การไปเป็นกรรมการในสิ่งที่ตัวเองไม่ชำนาญ เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำ (อธิบายไม่ได้ละเอียด โดนนักกีฬาเถียงกลับ อีกทั้งถ้าเขาโกงแล้ว มีสิทธิที่จะจับไม่ได้ก็สูง) ยกตัวอย่างเช่น ใน Magic the gathering (http://www.magicthegathering.com) การสอบเป็น judge แม้แต่การตัดสินการแข่งขันเล็กๆ ระดับเล็กที่สุด ยังสอบกันแทบเป็นแทบตาย (ต้องอ่านกฎ รู้ืเรื่อง stack และ priority ได้เป็นฉากๆ)

3.สาวน้อยจากฮ่องกง น่ารักมาก (อันนี้นอกเรื่อง อ่านข้ามไปก็ได้)

        ถึงจะช่วยอะไรไม่ได้มาก ฟังออก แต่ก็พูดออกไปตามภูมิความรู้ที่การศึกษาภาษาอังกฤษที่หลอกตัวเองว่าดี พอจะมีพื้นฐานแน่น (ช่วยได้ในการทำข้อสอบ ไม่ค่อยช่วยด้านการสื่อสารจริงๆสักเท่าไหร่ วันๆเราไม่ได้ถามแค่ 'hi' 'how are you?' 'I am fine' อะไรพวกนั้น) แต่พูดเกือบทุกครั้งด้วยคำว่า "please waiting for a minute(I'll help you as much as I can)" ก็วิ่งไปเรียก chief judge ,คนทีคุยคล่องกว่าเรา(ขอขอบคุณ อาจารย์พีรฯ ,พี่รัฐ จาก abac ,พีู่อู๋ cpe17 ,พี่หญิง จาก สสวท. และ เพื่อนๆพี่ๆ staff ทั้งงานนี้ ที่ทั้งอำนวยความสะดวก และทำให้งานในวันนั้นผ่านไปได้ ขากลับ staff ของทีม ฮ่องกง ขอจับมือ แล้วบอกว่า "Thank you for everything" คือจริงๆก็ปลื้มน้องๆกลุ่มนี้อยู่แล้ว(นอกจากจะน่ารัก แล้ว ยังจะขยันอีก ซ้อมตั้งแต่บ่ายต้นๆ ยัน 5 ทุ่ม) พอได้ยินคำขอบคุณแล้ว รู้สึกหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง จนกลับบ้านไปโดยไม่ได้เอาเบี้ยเลี้ยง (ฮา++ แต่วันนี้(7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548)ไปรับแล้ว)  กลับบ้านไป รถไฟฟ้าเที่ยวเกือบ 5 ทุ่ม วันต่อมาตื่น 1700 (... เฮือก)

คติ ประจำวัน " If you want some,come get some" John Cena from WWE " ถ้าอยากได้ ก็เข้ามาเอาเลย " มีหลายอย่างที่เราทำได้ แต่ไม่ได้ทำ เนื่องจากบางที เราขาดแค่อย่างเดียว คือ "ความกล้า" เพียงเรามีมั่นใจ(คิดรอบคอบ ชั่งน้ำหนักผลดี-ผลเสียแล้ว)ที่จะทำ ผลของมัน แบ่งแยก ว่า "ได้ทำ" หรือ "แค่คิดว่าจะทำ" เวลาชีวิตคนเรามีไม่มาก แล้วก็ไม่รู้จะหมดไปเมื่อไหร่ รีบทำในขณะที่ยังทำได้เถอะครับ

จบแล้ว (ยินดีด้วยที่อ่านจบ)